Το πρώτο καμπανάκι ήρθε νωρίς και πρέπει να ακουστεί...

Τα μηνύματα από την προετοιμασία και τα φιλικά ήταν θετικά. Η ομάδα έδειξε πράγματα, δημιούργησε προσδοκίες και έδωσε την αίσθηση ότι κάτι διαφορετικό χτίζεται.

Όμως άλλο τα φιλικά και άλλο τα επίσημα. Και στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς ήρθε η πρώτη μεγάλη απογοήτευση.

Η ήττα από τον Λεβαδειακό δεν κόστισε απλώς ένα παιχνίδι. Κόστισε έναν στόχο. Και το χειρότερο από όλα ήταν η εικόνα της ομάδας και όχι το αποτέλεσμα.

Ο Αστέρας έμεινε εκτός Κυπέλλου από την πρώτη κιόλας δοκιμασία και αυτό δεν μπορεί ούτε να υποτιμηθεί ούτε να κρυφτεί πίσω από το γεγονός ότι βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή της σεζόν.

Η ομάδα δεν έπαιξε καλά. Έμπειροι ποδοσφαιριστές, από τους οποίους περιμένεις στα δύσκολα να δώσουν ασφάλεια και προσωπικότητα, έκαναν λάθη που κόστισαν. Η συνολική εικόνα δεν είχε την ένταση και την καθαρότητα που απαιτούσε ένα παιχνίδι χωρίς αύριο.

Συνολικά η ομάδα είχε κακή παρουσία. Οι επιλογές, η διαχείριση και η συνολική αντίδραση που έβγαλε στο γήπεδο δεν βοήθησαν.

Είναι το πρώτο επίσημο παιχνίδι και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αρχίσει η ισοπέδωση. Χρειάζεται κάτι πολύ πιο χρήσιμο. Να ακουστεί το "καμπανάκι".

Γιατί αυτή η χρονιά ξεκίνησε με διαφορετικές απαιτήσεις. Ο Αστέρας άλλαξε πολλά το καλοκαίρι με στόχο να ανεβάσει τον πήχη, να αποκτήσει ξανά ταυτότητα και να κοιτάξει ψηλότερα.

Ένας από τους στόχους, όμως, χάθηκε ήδη. Και τώρα μένει το πρωτάθλημα.

Η πρεμιέρα στο Αγρίνιο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Όχι γιατί από τη δεύτερη επίσημη αναμέτρηση κρίνεται μια ολόκληρη χρονιά, αλλά γιατί ο νέος Αστέρας πρέπει να δείξει αντίδραση.

Να δείξει ότι έμαθε. Να δείξει ότι ένα κακό βράδυ δεν θα μετατραπεί σε κακό ξεκίνημα. Η νέα εποχή που όλοι θέλουν στον Αστέρα δεν ακυρώνεται από μία ήττα.

Αλλά ούτε χτίζεται με λόγια, μεταγραφές και καλές εμφανίσεις στα φιλικά. Χτίζεται στα επίσημα. Και το πρώτο μάθημα της χρονιάς ήταν σκληρό. Ας αποδειχθεί και χρήσιμο.