Ωρα για αντίδραση πριν η κατάσταση ξεφύγει
Tο πιο ανησυχητικό δεν είναι μόνο το μηδέν στη βαθμολογία, αλλά η εικόνα μιας ομάδας που εξακολουθεί να ψάχνει αντίδραση και χαρακτήρα.
Υπάρχουν ήττες που έρχονται επειδή ο αντίπαλος είναι καλύτερος. Υπάρχουν και ήττες που αφήνουν την αίσθηση ότι μια ομάδα δεν έκανε όσα έπρεπε για να αποφύγει το κακό. Η ήττα του Αστέρα AKTOR από τον Ηρακλή ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Το 0-2 στο «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» είναι μια ήττα που πονάει περισσότερο. Κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο ήρθε. Και αυτό είναι που πρέπει να προβληματίσει περισσότερο τους ανθρώπους του Αστέρα. Γιατί, πολύ απλά, μοιάζει σαν να βλέπουμε ξανά και ξανά το ίδιο έργο.
Με τον Λεβαδειακό, ο Αστέρας βρέθηκε να κυνηγάει από νωρίς. Με τον Παναιτωλικό συνέβη ξανά. Απέναντι στον Ηρακλή, το ίδιο. Και το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι πως και στα τέσσερα επίσημα παιχνίδια της σεζόν οι Αρκάδες πήγαν στην ανάπαυλα πίσω στο σκορ. Αυτό δύσκολα μπορεί πλέον να χαρακτηριστεί σύμπτωση.
Μια ομάδα μπορεί να δεχθεί ένα γκολ από μια στατική φάση, από ένα λάθος, από μια στιγμή αδράνειας. Το ποδόσφαιρο είναι γεμάτο από τέτοιες στιγμές. Όταν όμως το μοτίβο επαναλαμβάνεται, τότε παύει να είναι θέμα συγκυρίας και γίνεται ζήτημα νοοτροπίας, προετοιμασίας και αγωνιστικής λειτουργίας.
Και εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο καμπανάκι για τον Αστέρα AKTOR. Το πιο προβληματικό στοιχείο είναι ότι δεν έχει καταφέρει να δείξει την απαιτούμενη αντίδραση, μετά από κάθε γκολ που δέχεται.
Δεν βλέπεις μια ομάδα που μετά το γκολ του αντιπάλου ανεβάζει ένταση, κερδίζει μέτρα, πιέζει, δημιουργεί και μεταφέρει στον αντίπαλο την αίσθηση ότι «τώρα θα περάσουμε δύσκολα».
Αντίθετα, βλέπεις μια ομάδα που μοιάζει να αποσυντονίζεται. Και αυτό φάνηκε ξανά απέναντι στον Ηρακλή.
Ο Αστέρας είχε μπροστά του ένα ολόκληρο παιχνίδι για να αλλάξει την κατάσταση. Είχε την έδρα, είχε τον χρόνο, είχε την ανάγκη. Παρ' όλα αυτά, η εικόνα του παρέμεινε άνευρη. Οι καλές στιγμές ήταν ελάχιστες, η πίεση προς την αντίπαλη άμυνα περιορισμένη και η αίσθηση πως το παιχνίδι μπορεί να γυρίσει σχεδόν ανύπαρκτη.
Ο Αντωνόπουλος το είπε ξεκάθαρα: «Ο διακόπτης πρέπει να γυρίσει». Αυτή είναι ίσως η πιο σωστή φράση για να περιγράψει την κατάσταση. Και πλέον δεν υπάρχει χρόνος για θεωρία.
Ο Αστέρας έχει ήδη τέσσερις ήττες. Δεν έχει πάρει βαθμό. Έχει δεχθεί γκολ νωρίς σε κρίσιμα παιχνίδια και, κυρίως, δεν έχει πείσει ότι μπορεί να διαχειριστεί τις δύσκολες στιγμές.
Ο διακόπτης, λοιπόν, πρέπει πράγματι να γυρίσει. Αλλά δεν θα γυρίσει μόνο με λόγια. Ο Αστέρας AKTOR βρίσκεται μπροστά σε ένα πολύ σημαντικό σταυροδρόμι. Και το ζητούμενο είναι πέρα από το πώς θα έρθει η πρώτη νίκη, να αλλάξει η εικόνα, η νοοτροπία, η ενέργεια και επιτέλους ο διακόπτης.
Γιατί όσο αυτό δεν συμβαίνει, ο Αστέρας θα συνεχίσει να κυνηγάει τα παιχνίδια αντί να τα διεκδικεί.