Μπράβο ρε παιδιά… τελειώστε τη δουλειά!
Ο Αστέρας έφτασε εδώ με κόπο. Με άγχος. Με λάθη. Και φυσικά με πίεση.
Αλλά έφτασε όρθιος. Και σήμερα απέχει ένα βήμα από τη μαθηματική παραμονή.
Η νίκη απέναντι στον Πανσερραϊκό δεν ήταν απλώς ένα καλό αποτέλεσμα. Ήταν μια νίκη χαρακτήρα. Σε γεμάτο γήπεδο, με την πόλη ενωμένη, η ομάδα έδειξε ότι στα δύσκολα μπορεί να βγάλει αντίδραση και να σταθεί όρθια όταν όλα καίνε.
Αυτό πλέον είναι και φανέλα. Ο ΑΣΤΕΡΑΣ έχει ιστορία και στα κρίσιμα αυτό παίζει τον ρόλο του. Οπως ιστορία έχουν και οι αντίπαλοι του και αυτοί έκανε ακόμη πιο δύσκολο το έργο μέχρι σήμερα.
Η σεζόν που οδεύει προς το φινάλε, είχε λάθη. Υπήρξαν στιγμές που η ομάδα έμοιαζε χαμένη. Υπήρξαν αποφάσεις που κρίθηκαν, πρόσωπα που αμφισβητήθηκαν και παιχνίδια που προκάλεσαν απογοήτευση.
Αλλά στα πλέι άουτ, όταν η κατάσταση έγινε πραγματικά επικίνδυνη, ο Αστέρας μάζεψε τον εαυτό του.
Ο Αντωνόπουλος «μάζεψε» την ομάδα. Οι παίκτες έβγαλαν ψυχή. Ο κόσμος γύρισε στο γήπεδο. Η πόλη ενώθηκε. Το γήπεδο εντός και εκτός γραμμών είχε ενέργεια. Επιτέλους!
Και κάπως έτσι, η ομάδα έφτασε σήμερα να κρατά την τύχη στα χέρια της.
Απέναντι στην Κηφισιά δεν χρειάζονται πανηγυρισμοί πριν το τέλος. Χρειάζεται σοβαρότητα. Χρειάζεται καθαρό μυαλό. Χρειάζεται να μπει η ομάδα στο γήπεδο με την ίδια ένταση που έβγαλε στο τελευταίο παιχνίδι.
Γιατί η δουλειά δεν τελείωσε ακόμη.
Είναι όμως μπροστά της.
Και αν υπάρχει μια στιγμή που αυτή η ομάδα αξίζει ένα μεγάλο «μπράβο» είναι τώρα.
Γιατί όταν έφτασε στο χείλος του γκρεμού, δεν διαλύθηκε. Μαζεύτηκε. Πάλεψε. Αντέδρασε. Και αυτό πρέπει να πιστωθεί στην ιδιοκτησία που πήρε το ρίσκο, έβγαλε μπροστά τον Αντωνόπουλο και τον στήριξε όταν όλοι ήταν στα χαμένα.
Και σήμερα ο οργανισμός ΑΣΤΕΡΑΣ έχει την ευκαιρία να τελειώσει αυτό που άρχισε.
Μπράβο ρε παιδιά!
Τώρα τελειώστε τη δουλειά.
