Φόβος, φόβος, φόβος…
Ματς όπως το σημερινό τα κερδίζεις στο πρώτο ημίχρονο. Για να μην πω στο δεκάλεπτο...
Ο Αστέρας είχε μπροστά του μια τεράστια ευκαιρία. Φοβήθηκε -για να μην πω καμία πιο βαριά λέξη- και η αγωνία συνεχίζεται.
Η ομάδα είχε «αέρα» από τη νίκη με τον Πανσερραϊκό. Απέναντι μια Κηφισιά με πολλές αλλαγές και δεύτερη ομάδα. Και όμως.
Το παιχνίδι τελείωσε 0-0 και άφησε πίσω του περισσότερο άγχος παρά ελπίδα.
Η εικόνα της ομάδας δεν ήταν εικόνα συνόλου που ήθελε να τελειώσει τη δουλειά. Ήταν εικόνα ομάδας που φοβόταν να μην τη χάσει.
Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό. Φόβος στις κινήσεις. Φόβος στην ανάπτυξη. Φόβος στο ρίσκο.
Ένα παιχνίδι εγκλωβισμένο στην πίεση και στην αγωνία.
Οι παίκτες έχουν ευθύνη.
Αλλά ευθύνη υπάρχει και στον πάγκο.
Ο προπονητής ανέλαβε σε δύσκολη στιγμή και βοήθησε να μαζευτεί η κατάσταση. Αυτό πρέπει να αναγνωριστεί. Όμως σήμερα η ομάδα έδειξε υπερβολικά φοβική.
Και με τέτοια νοοτροπία, καμία ομάδα δεν νιώθει ασφαλής.
Τώρα απομένει μία τελευταία αγωνιστική.
Στο Αγρίνιο. Απέναντι στον Παναιτωλικό. Σε ένα παιχνίδι που θα έχει πίεση, ένταση και καθαρό μυαλό.
Ο Αστέρας ακόμη κρατά την τύχη στα χέρια του. Αλλά μετά το σημερινό, το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι η βαθμολογία.
Είναι αν αυτή η ομάδα μπορεί να ξεπεράσει τον ίδιο της τον φόβο.
Γιατί σήμερα δεν την σταμάτησε η Κηφισιά. Την σταμάτησε το άγχος.
