Επιτέλους δείξτε ζωντάνια…
Η ήττα στην Τρίπολη από τον τελευταίο Πανσερραϊκό δεν ήταν απλώς ένα κακό αποτέλεσμα. Ηταν ένα καμπανάκι που χτύπησε συθέμελα τον οργανισμό του ΑΣΤΕΡΑ,
Γιατί σε τέτοιες στιγμές δεν πληγώνει μόνο το σκορ. Πονάει η εικόνα. Η αίσθηση ότι η ομάδα μοιάζει χωρίς πυξίδα. Χωρίς νεύρο. Χωρίς ένταση. Σαν να περιμένει κάτι να αλλάξει από μόνο του. Και στο ποδόσφαιρο αυτό, δεν συμβαίνει ποτέ.
Η απογοήτευση είναι μεγάλη. Στον κόσμο, που βλέπει την ομάδα να χάνει έδαφος. Στους ιδιοκτήτες οι οποίοι επενδύσει τόσα χρόνια σε αυτό το εγχείρημα. Σε όλους όσοι νοιάζονται πραγματικά για τον Αστέρα.
Αλλά μαζί με την απογοήτευση υπάρχει και ευθύνη. Η διοίκηση με τις αποφάσεις της. Οι ποδοσφαιριστές με την εικόνα τους. Η ομάδα δείχνει χαμένη αγωνιστικά και ψυχολογικά. Και όταν ένα σύνολο μοιάζει παρατημένο, η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο όσους παίζουν στο γήπεδο. Αφορά όλο το οικοδόμημα.
Χρειάζεται κατεύθυνση. Χρειάζεται καθαρό μήνυμα. Χρειάζεται ένταση.
Απομένουν 12 παιχνίδια. Ο δρόμος υπάρχει ακόμη. Στο ποδόσφαιρο έχουμε δει πολλές ομάδες να αλλάζουν μοίρα σε λίγες αγωνιστικές.
Αλλά για να συμβεί αυτό, πρέπει πρώτα να αλλάξει η εικόνα.
Γιατί σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η βαθμολογία.
Είναι η αίσθηση ότι αυτή η ομάδα δεν θυμίζει σύνολο που παλεύει για την επιβίωσή του. Και αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει άμεσα.
Οι αγωνιστικές λιγοστεύουν. Η αγωνία μεγαλώνει.
Και ο Αστέρας πρέπει επιτέλους να δείξει ότι είναι ακόμη ζωντανός
