Εδειξε τα δόντια του!

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια του, είδαμε μια εικόνα ομάδας που έβγαλε αντίδραση, χαρακτήρα και έδειξε ότι μπορεί να κοιτάξει στα μάτια έναν αντίπαλο πολύ υψηλού επιπέδου. Άψογος τακτικά, άκρως απειλητικός σε αντεπιθέσεις.

Η ΑΕΚ ήρθε στην Τρίπολη ως πρωταθλήτρια, με την ψυχολογία στα ύψη και έχοντας ήδη δείξει ότι διαθέτει ποιότητα σε Ελλάδα και Ευρώπη. Κι όμως, ο Αστέρας ήταν αυτός που στο μεγαλύτερο κομμάτι του πρώτου ημιχρόνου έδωσε τον ρυθμό. Για πρώτη φορά φέτος είδαμε τους Αρκάδες να παίζουν με τέτοια ένταση, επιθετικότητα και αυτοπεποίθηση.

Να μη φοβούνται να βγουν μπροστά, να πιέσουν, να ψάξουν τις αντεπιθέσεις και να δημιουργήσουν προβλήματα στην άμυνα της ΑΕΚ. Ακόμα και μετά το γκολ της Ένωσης, ο Αστέρας δεν κατέρρευσε. Το αντίθετο. Συνέχισε να ψάχνει το γκολ και τελικά βρήκε την ισοφάριση με τον Μπαρτόλο. Αυτό είναι ίσως και το σημαντικότερο στοιχείο του αγώνα.

Ο Αστέρας δέχθηκε γκολ και δεν λύγισε. Και μάλιστα απέναντι σε μια ομάδα που δεν χρειάζεται πολλές φάσεις για να σε τιμωρήσει. Η πίεση του Μακέντα στον Μουκουντί έφερε το λάθος, ο Μπαρτόλο ήταν εκεί και το 1-1 ήρθε ως επιβράβευση μιας πολύ καλής εικόνας.

Το πρώτο ημίχρονο ήταν, χωρίς υπερβολή, το καλύτερο που έχει κάνει ο Αστέρας μέχρι τώρα στη σεζόν. Ειδικά στο μεσοεπιθετικό κομμάτι. Είχε ταχύτητα, είχε ένταση, είχε συνεργασίες και κυρίως είχε διάθεση να επιτεθεί.

Και το ακόμη πιο ενθαρρυντικό είναι ότι η εικόνα αυτή δεν εξαφανίστηκε στο δεύτερο ημίχρονο. Ναι, η ΑΕΚ ανέβασε την πίεσή της, έκανε αλλαγές και πήρε περισσότερα μέτρα στο γήπεδο. Ήταν λογικό. Όταν έχεις απέναντί σου την πρωταθλήτρια και έναν παίκτη όπως ο Γιόβιτς, είναι δεδομένο ότι θα περάσεις δύσκολες στιγμές. Όμως και πάλι ο Αστέρας βρήκε τις δικές του στιγμές.

Ο Μπαρτόλο ανάγκασε τον Μπρινιόλι σε μεγάλη επέμβαση στο 64’, ο Μέντες απείλησε δύο φορές, με τη δεύτερη προσπάθειά του στο 76’ να σταματά ξανά στον τερματοφύλακα της ΑΕΚ. Στο τέλος ο Αστέρας πήρε τον βαθμό επειδή έπαιξε ποδόσφαιρο. Οπως θα μπορούσε να πάρει ακόμα και το τρίποντο. Κάτι που ισχύει και για τον αγώνα με τον Άρη, πριν από μερικές ημέρες.

Οπως και να 'χει, ο Αστέρας χρειαζόταν επειγόντως μια τέτοια εμφάνιση. Όχι μόνο για τη βαθμολογία, αλλά κυρίως για να ξαναβρεί την πίστη στον εαυτό του. Γιατί μετά τα πρώτα παιχνίδια υπήρχε μια αίσθηση ότι κάτι δεν είχε βρει ακόμη η ομάδα. Σήμερα, απέναντι στην πρωταθλήτρια, εμφανίστηκε κάτι πολύ σημαντικό. Η αντίδραση!

Η τριάδα στην άμυνα έδωσε μεγαλύτερη ασφάλεια, οι γραμμές ήταν πιο κοντά, οι αντεπιθέσεις είχαν ταχύτητα και οι παίκτες έδειξαν περισσότερη αποφασιστικότητα. Και όταν χρειάστηκε να αμυνθούν, το έκαναν με αυταπάρνηση.

Ο Αστέρας πήρε τον πρώτο του βαθμό στο πρωτάθλημα, αλλά κυρίως πήρε κάτι που ίσως είχε μεγαλύτερη ανάγκη. Μια εμφάνιση που του θυμίζει ότι μπορεί να σταθεί απέναντι σε οποιονδήποτε. Και αν αυτή η εικόνα έχει συνέχεια, τότε το σημερινό 1-1 μπορεί να αποδειχθεί πολύ περισσότερο από μια απλή «ανάσα».