Χωρίς σχέδιο, χωρίς αντίδραση, χωρίς δικαιολογίες
Ο Αστέρας AKTOR γνώρισε βαριά ήττα με 5-1 στο ΟΑΚΑ, παρουσιάζοντας μια αποκαρδιωτική εικόνα, με τεράστια ανασταλτικά προβλήματα, έλλειψη συγκέντρωσης και αδυναμία αντίδρασης.
Ο Αστέρας AKTOR παρουσιάστηκε κατώτερος των περιστάσεων στο ΟΑΚΑ, γνωρίζοντας τη βαριά ήττα με 5-1 από τον Παναθηναϊκό, σε μια αναμέτρηση που ανέδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις αγωνιστικές του αδυναμίες.
Οι Αρκάδες εμφάνισαν τεράστια προβλήματα στην ανασταλτική τους λειτουργία, υπέπεσαν σε αμέτρητα λάθη, στερήθηκαν καθαρού μυαλού και πνευματικής ετοιμότητας, ενώ δεν κατάφεραν σε κανένα σημείο να βρουν ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματα που αντιμετώπιζαν.
Η προβληματική διαχείριση από τον πάγκο ήρθε να προστεθεί σε μια συνολικά απογοητευτική εικόνα, με το τελικό σκορ να αποτυπώνει το μέγεθος της κατάρρευσης. Και το χειρότερο για τον Αστέρα δεν ήταν τα πέντε γκολ που δέχθηκε, αλλά το γεγονός ότι έμοιαζε ανήμπορος να αλλάξει τη μοίρα του.
Ο Αστέρας έδειχνε να μην έχει την απαιτούμενη συγκέντρωση για να διαχειριστεί τις δυσκολίες μιας τόσο απαιτητικής αναμέτρησης.
Οι βιαστικές αποφάσεις, τα αβίαστα λάθη, η έλλειψη ψυχραιμίας και η αδυναμία να μπει ένα φρένο στον ρυθμό της κατάρρευσης έδειχναν μια ομάδα που δεν ήταν έτοιμη να ανταποκριθεί στις συνθήκες.
Δεν γίνεται μια ομάδα που θέλει να παρουσιαστεί ανταγωνιστική στο πρωτάθλημα να χάνει τόσο εύκολα την αυτοσυγκέντρωσή της. Δεν γίνεται κάθε λάθος να φέρνει το επόμενο και κάθε δυσκολία να μετατρέπεται σε μεγαλύτερο πρόβλημα.
Από την κριτική δεν μπορεί να εξαιρεθεί ο Γιώργος Αντωνόπουλος. Ο προπονητής έχει την ευθύνη της προετοιμασίας, της αγωνιστικής προσέγγισης και της διαχείρισης των δύσκολων καταστάσεων που παρουσιάζονται κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού.
Οι ευθύνες, βέβαια, δεν βαραίνουν αποκλειστικά τον πάγκο. Οι ποδοσφαιριστές οφείλουν να αναλάβουν το δικό τους μερίδιο, καθώς η έλλειψη συγκέντρωσης, οι χαμένες μονομαχίες και τα επαναλαμβανόμενα λάθη δεν μπορούν να δικαιολογούνται διαρκώς από τις τακτικές επιλογές.
Υπάρχει μια φάση που αποτυπώνει σχεδόν ολόκληρη την εικόνα του Αστέρα. Στο 60ό λεπτό, ο Παπακανέλλος με μια εξαιρετική ατομική ενέργεια μειώνει σε 2-1. Εκείνη τη στιγμή, οι Αρκάδες αποκτούν ξανά ελπίδες. Έχουν μπροστά τους μισή ώρα για να διεκδικήσουν κάτι από το παιχνίδι.
Και τι συμβαίνει; Μέσα σε δύο λεπτά δέχονται το 3-1.
Αυτή είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική απόδειξη της πνευματικής ανετοιμότητας του Αστέρα. Τη στιγμή που όφειλε να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, να οργανωθεί και να πιστέψει ότι μπορεί να επιστρέψει, επέτρεψε στον αντίπαλο να αποκαταστήσει αμέσως τη διαφορά.
Μια ομάδα με χαρακτήρα μπορεί να χάσει. Μπορεί ακόμη και να δεχθεί πέντε γκολ. Δεν επιτρέπεται, όμως, να παρουσιάζεται τόσο ευάλωτη ακριβώς τη στιγμή που βρίσκει έναν λόγο να πιστέψει στην ανατροπή.
Ο Αστέρας πήγε στο ΟΑΚΑ έχοντας αφήσει πίσω του την άσχημη εκκίνηση της σεζόν και μετρώντας πέντε διαδοχικά παιχνίδια χωρίς ήττα σε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Η νίκη επί του Ατρομήτου είχε δημιουργήσει την αίσθηση ότι η ομάδα αρχίζει να βρίσκει τα πατήματά της.
Ωστόσο, το ποδόσφαιρο δεν επιτρέπει εφησυχασμό. Και η εμφάνιση απέναντι στον Παναθηναϊκό ήρθε να υπενθυμίσει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι τα προβλήματα δεν εξαφανίζονται επειδή προηγήθηκαν ορισμένα θετικά αποτελέσματα.