Αυτή η εικόνα σε στέλνει στη β' κατηγορία

Η ήττα με 2-1 από τον Ατρόμητο, ήταν άλλη μία επιβεβαίωση μιας σκληρής πραγματικότητας που διαμορφώνεται εδώ και καιρό. Και πλέον, ο υποβιβασμός δεν είναι ένα μακρινό ενδεχόμενο. Είναι μπροστά.

Ο Αστέρας είναι 13ος με 16 βαθμούς, στο -4 από την 14η θέση. Η απόσταση δεν είναι χαοτική. Αλλά η εικόνα; Αυτή είναι που τρομάζει περισσότερο από τους αριθμούς και δεν προδίδει ομάδα που μπορεί να μείνει στη Super League. Οι κιτρινομπλέ μοιάζουν να παίζουν χωρίς ταυτότητα. Χωρίς ξεκάθαρο αγωνιστικό προσανατολισμό. Πιέζουν, αλλά χωρίς ουσία. Κυκλοφορούν, αλλά χωρίς ιδέες.

Έχουν στιγμές, αλλά όχι διάρκεια. Δεν ξέρουν να “διαβάζουν” το ματς. Δεν έχουν συνοχή. Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό. Αργοί παίκτες. Ίδια χαρακτηριστικά. Καμία διαφοροποίηση ρυθμού. Καμία κάθετη σκέψη που να ανοίγει άμυνες. Όταν όλοι κινούνται στο ίδιο τέμπο, το παιχνίδι γίνεται επίπεδο. Ο αντίπαλος σε περιμένει. Σε κλείνει. Και σε χτυπά. Δεν υπάρχει δεύτερος επιθετικός που να μπορείς να ποντάρεις επάνω του.

Δεν υπάρχει παίκτης από τον πάγκο που να αλλάζει την ισορροπία. Όταν ο βασικός φορ δεν βρει χώρους, η επίθεση μπλοκάρει. Σε μάχη παραμονής, χρειάζεσαι λύσεις. Όχι ελπίδα. Στην άμυνα; Κάκιστες αντιδράσεις.

Στο πρώτο γκολ, ανενόχλητη κεφαλιά. Στο δεύτερο, κακή ισορροπία και αργές επιστροφές. Κάθε επιτάχυνση του αντιπάλου δημιουργεί πανικό. Και ο πανικός φέρνει λάθη. Και τα λάθη σε φέρνουν αντιμέτωπο με τον υποβιβασμό. Το μεγαλύτερο “αγκάθι” είναι οτι ξοδεύτηκαν απίστευτα χρήματα για να χτιστεί ένα μετριότατο ρόστερ.

Αυτό πονάει περισσότερο. Γιατί δεν μιλάμε για μια ομάδα που απλώς δεν είχε τα μέσα. Μιλάμε για μια ομάδα που επένδυσε και πήρε μηδέν. Τίποτα απολύτως. Αν αυτή η εικόνα δεν αλλάξει άμεσα, θα είστε η φουρνιά που έστειλε την ομάδα στη Β’ Εθνική μετά από 20 χρόνια. Είναι σκληρό. Αλλά είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνεται..