ΑΣΤΕΡΑ πάρ' το αλλιώς!

Η «λευκή» ισοπαλία στην Κηφισιά, μόνο δίκαιη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, ειδικά αν δει κανείς τη συνολική εικόνα του αγώνα. Οι γηπεδούχοι ήταν εκείνοι που είχαν την πρωτοβουλία, τις περισσότερες και πιο καθαρές ευκαιρίες, αλλά πλήρωσαν την αστοχία τους και την καλή παρουσία του Παπαδόπουλου κάτω από τα δοκάρια.

Ο Αστέρας, από την πλευρά του, παρουσιάστηκε κυρίως με αμυντικό προσανατολισμό, περιορίζοντας χώρους και προσπαθώντας να «χτυπήσει» δειλά στην κόντρα. Ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν έδειξε ομάδα που έδειξε ότι ήταν στην πρεμιέρα των playouts με την ΑΕΛ. Μια ομάδα που να μπει το μαχαίρι στα δόντια. Και αυτό είναι μια πραγματικότητα που αποτυπώθηκε και μέσα στο γήπεδο.

Η εικόνα του, μάλιστα, σε μεγάλα διαστήματα ήταν άθλια. Χωρίς συνοχή με την μπάλα, χωρίς ιδέες δημιουργικά και με ελάχιστη απειλή προς την αντίπαλη εστία. Έτσι δεν πας πουθενά.

Άλλωστε, το παραδέχθηκε ουσιαστικά και ο ίδιος ο προπονητής του, Γιώργος Αντωνόπουλος, τονίζοντας στις δηλώσεις του ότι η ομάδα του δεν άξιζε ούτε καν τον βαθμό της ισοπαλίας. Μια τοποθέτηση που δείχνει αυτογνωσία, αλλά ταυτόχρονα αναδεικνύει και το πρόβλημα.

Γιατί ναι, ο Αστέρας μπορεί να παρουσιάζεται συμπαγής ανασταλτικά σε τέτοια παιχνίδια, όμως αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Θέλει ισορροπία. Και αυτή τη στιγμή, η ομάδα υστερεί ξεκάθαρα στο δημιουργικό και επιθετικό κομμάτι.

Η αδυναμία παραγωγής φάσεων, η έλλειψη καθαρών τελικών και η περιορισμένη παρουσία στο επιθετικό τρίτο είναι στοιχεία που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα. Σε αυτή τη διαδικασία ο Αστέρας θα πρέπει να κάνει βήματα προόδου μπροστά.

Η αμυντική συνοχή είναι μια καλή βάση. Όμως δεν φτάνει. Ο Αστέρας χρειάζεται άμεσα βελτίωση στην επίθεση, περισσότερη τόλμη και ουσία στο παιχνίδι του, γιατί διαφορετικά τέτοιες εμφανίσεις δύσκολα δεν θα τον σώσουν. Κι αυτή τη φορά στάθηκε… τυχερός.